کالیبراسیون شیشه آلات آزمایشگاهی

banner
12 دی 1404
قدرتی
مقالات
کالیبراسیون شیشه آلات آزمایشگاهی

درآزمایشگاه، جایی که تغییر در مرتبه هزارم یک میلی‌گرم می‌تواند نتیجه یک پژوهش یا تشخیص پزشکی را دگرگون کند، کالیبراسیون شیشه آلات آزمایشگاهی سنگ بنای اعتبار هر نتیجه‌ای است. اگر به دنبال پاسخ کوتاه هستید: کالیبراسیون این تجهیزات فرآیندی است که در آن حجم واقعی ظروف (مانند پیپت، بورت و بالن) با استفاده از روش‌های استاندارد (عمدتاً روش وزنی) اندازه‌گیری شده و با مقدار اسمی درج شده روی ظرف مقایسه می‌شود تا میزان خطا (Inaccuracy) و تکرارپذیری (Imprecision) مشخص گردد. طبق استانداردهایی نظیر ISO 4787، این کار برای اطمینان از صحت آنالیزها و رعایت الزامات ایزو ۱۷۰۲۵ الزامی است. اما آیا می‌دانستید که دمای محیط، فشار هوا و حتی نحوه شستشوی ظروف می‌تواند دقت کالیبراسیون شما را تا چندین درصد جابه‌جا کند؟ در ادامه این مقاله جامع کیان پرتو تجهیز، از فرمول‌های پیچیده ریاضی تا پروتکل‌های گام‌به‌گام اجرایی را بررسی خواهیم کرد تا نقشه راهی کامل برای استانداردسازی محیط آزمایشگاه خود داشته باشید.

چرا کالیبراسیون شیشه آلات آزمایشگاهی یک انتخاب نیست، بلکه ضرورت است؟

بسیاری تصور می‌کنند که چون شیشه در برابر مواد شیمیایی مقاوم است، حجم آن تا ابد ثابت می‌ماند. اما واقعیت این است که عواملی نظیر شوک‌های حرارتی (در اتوکلاو یا آون)، خوردگی ناشی از مواد قلیایی قوی و حتی سایش فیزیکی در طول زمان، باعث تغییر حجم داخلی ظروف می‌شوند.

کالیبراسیون شیشه آلات آزمایشگاهی به شما اجازه می‌دهد تا «ضریب تصحیح» را برای هر ظرف به دست آورید. این یعنی در محاسبات نهایی، به جای استفاده از عدد فرضی ۵۰ میلی‌لیتر، از عدد واقعی (مثلاً ۴۹.۹۸ میلی‌لیتر) استفاده می‌کنید که خطای سیستماتیک آزمایش را به شدت کاهش می‌دهد. بدون کالیبراسیون دوره‌ای، اعتبار گواهینامه‌های آزمایشگاهی زیر سوال رفته و نتایج در مراجع بین‌المللی غیرقابل استناد خواهند بود.

چرا کالیبراسیون شیشه آلات آزمایشگاهی یک انتخاب نیست، بلکه ضرورت است؟

استانداردهای کلاس‌بندی: تفاوت Class A و Class B

پیش از شروع فرآیند کالیبراسیون، باید بدانید که شیشه‌آلات بر اساس دقت ساخت به دو دسته کلی تقسیم می‌شوند. ظروف کلاس A دارای بالاترین استانداردهای دقت هستند و معمولاً از شیشه‌های بوروسیلیکات با ضریب انبساط حرارتی پایین ساخته می‌شوند.همچنین اگر قصد تجهیزات آزمایشگاهی دارید کلیک کنید.

در جدول زیر، مقایسه‌ای کاربردی برای درک بهتر تلورانس‌ها ارائه شده است:

زمان کالیبراسیون پیشنهادی تلورانس کلاس B (میلی‌لیتر) تلورانس کلاس A (میلی‌لیتر) نوع ظرف (حجم نمونه)
سالانه $\pm 0.16$ $\pm 0.08$ بالن ژوژه (۱۰۰ میلی‌لیتر)
۶ ماه یک‌بار $\pm 0.04$ $\pm 0.02$ پیپت حباب‌دار (۱۰ میلی‌لیتر)
سالانه $\pm 0.10$ $\pm 0.05$ بورت (۵۰ میلی‌لیتر)
۲ سال یک‌بار $\pm 0.50$ $\pm 0.25$ استوانه مدرج (۵۰ میلی‌لیتر)

روش وزنی (Gravimetric Method): دقیق‌ترین راه کالیبراسیون

رایج‌ترین و معتبرترین روش برای کالیبراسیون شیشه آلات آزمایشگاهی، روش وزنی است. در این روش، جرم آب مقطر تخلیه شده یا محصور شده در ظرف توسط یک ترازوی آنالیتیکال دقیق اندازه‌گیری شده و سپس با استفاده از چگالی آب در دمای مشخص، به حجم تبدیل می‌شود.همچنین اگر قصد خرید مواد شیمیایی آزمایشگاهی دارید کلیک کنید.

مراحل اجرایی کالیبراسیون به صورت گام‌به‌گام

برای انجام یک کالیبراسیون استاندارد، باید مسیر زیر را با دقت طی کنید:

  1. آماده‌سازی محیطی: دمای اتاق، دمای آب مقطر و فشار هوا را اندازه‌گیری و ثبت کنید؛ محیط باید عاری از جریان شدید هوا باشد.

  2. شستشوی ظروف: ظرف مورد نظر باید کاملاً تمیز و بدون چربی باشد (آب روی دیواره نباید به صورت قطره بماند).

  3. توزین ظرف خالی: اگر کالیبراسیون برای ظروف "حاوی حجم" (In) مثل بالن است، وزن ظرف خشک و خالی را یادداشت کنید.

  4. پر کردن با آب مقطر: ظرف را تا خط نشان با آب مقطر پر کنید؛ دقت کنید که گودی پایین منیسک (Meniscus) دقیقاً روی خط باشد.

  5. توزین ظرف پر: جرم آب را با دقت ۰.۰۰۰۱ گرم اندازه‌گیری کنید.

  6. تکرار عملیات: برای اطمینان از تکرارپذیری، این فرآیند را حداقل ۵ تا ۱۰ بار برای هر ظرف تکرار نمایید.

  7. محاسبات نهایی: با استفاده از فرمول‌های مربوطه، جرم را به حجم در دمای استاندارد (۲۰ درجه سانتی‌گراد) تبدیل کنید.

مراحل اجرایی کالیبراسیون به صورت گام‌به‌گام

فرمول‌های محاسباتی و ضریب تصحیح 

در فرآیند کالیبراسیون شیشه آلات آزمایشگاهی، نمی‌توان به سادگی جرم را بر چگالی تقسیم کرد. باید اثر نیروی ارشمیدس (تندی هوا) و انبساط حرارتی شیشه نیز در نظر گرفته شود. فرمول استاندارد به شرح زیر است:

$$V_{20} = (m_2 - m_1) \times Z \times [1 - \gamma (t - 20)]$$

در این معادله:

  • $V_{20}$ حجم ظرف در دمای استاندارد ۲۰ درجه سانتی‌گراد است.

  • $m_2 - m_1$ جرم خالص آب وزن شده است.

  • $Z$ فاکتور تصحیح است که شامل اثر چگالی آب و تندی هوا در دمای $t$ می‌باشد.

  • $\gamma$ ضریب انبساط حرارتی شیشه (برای بوروسیلیکات حدود $0.000010$ بر درجه سانتی‌گراد) است.

  • $t$ دمای آب مقطر در زمان آزمایش است.

نکات حیاتی برای حفظ دقت در بلندمدت

حتی بهترین کالیبراسیون‌ها نیز در صورت عدم رعایت اصول نگهداری، به سرعت اعتبار خود را از دست می‌دهند. برای اینکه نتایج کالیبراسیون شما پایدار بماند، رعایت موارد زیر الزامی است:

  • عدم استفاده از حرارت بالا: هرگز بالن‌های ژوژه کالیبره شده را برای خشک شدن در آون بالای ۱۰۰ درجه قرار ندهید؛ این کار باعث تغییر ساختار مولکولی شیشه و تغییر حجم دائمی می‌شود.

  • کنترل خوردگی: شیشه‌آلات را برای مدت طولانی در معرض محلول‌های قلیایی (مانند سود) قرار ندهید، زیرا لایه‌های داخلی شیشه را حل می‌کنند.

  • استفاده از آب دی یونیزه: برای کالیبراسیون فقط از آب مقطر دو بار تقطیر یا آب Grade I استفاده کنید تا ناخالصی‌ها بر چگالی اثر نگذارند.

  • تجهیزات مرجع: ترازویی که برای کالیبراسیون استفاده می‌شود، خود باید دارای گواهینامه کالیبراسیون معتبر و قابلیت ردیابی (Traceability) باشد.

  • ثبت سوابق: هر ظرف باید دارای یک کد شناسایی یکتا باشد و تمامی نتایج در شناسنامه تجهیزات ثبت گردند.

بررسی خطاهای رایج در قرائت و اجرا

بسیاری از اپراتورها در فرآیند کالیبراسیون شیشه آلات آزمایشگاهی دچار خطاهای تکرار شونده‌ای می‌شوند که دقت آزمایش را از بین می‌برد. شناخت این خطاها اولین قدم برای حذف آن‌هاست:

نکته مهم: خطای پارالاکس (خطای زاویه دید) شایع‌ترین دلیل اشتباه در تنظیم منیسک است. چشم باید دقیقاً هم‌سطح با خط نشان ظرف قرار گیرد تا حجم به درستی تنظیم شود.

برخی دیگر از این چالش‌ها عبارتند از:

  • باقی ماندن قطرات آب در لوله پیپت یا بورت که باعث کاهش حجم تخلیه شده واقعی می‌شود.

  • عدم تعادل دمایی بین آب مقطر و ظروف شیشه‌ای که منجر به خطای چگالی می‌گردد.

  • استفاده از ترازوهایی که دقت آن‌ها با حجم ظرف تناسب ندارد (مثلاً استفاده از ترازوی دورقمی برای پیپت ۱ میلی‌لیتری).

  • لمس کردن ظروف با دست برهنه که باعث انتقال چربی و رطوبت پوست به ظرف و تغییر وزن میلی‌گرمی می‌شود (همیشه از دستکش یا پنس استفاده کنید).

فرمول‌های محاسباتی و ضریب تصحیح 

نتیجه‌گیری

کالیبراسیون شیشه آلات آزمایشگاهی قلب تپنده مدیریت کیفیت در هر آزمایشگاه استاندارد است. این فرآیند فراتر از یک اندازه‌گیری ساده وزن است؛ در واقع علمی است که با در نظر گرفتن متغیرهای فیزیکی محیطی، اطمینان حاصل می‌کند که ۵۰ میلی‌لیتر در آزمایشگاه شما، دقیقاً همان ۵۰ میلی‌لیتر در معتبرترین مراکز علمی دنیاست. با رعایت روش وزنی، استفاده از فاکتور تصحیح $Z$ و پایبندی به زمان‌بندی‌های بازرسی دوره‌ای، نه تنها دقت نتایج خود را تضمین می‌کنید، بلکه هزینه‌های ناشی از تکرار آزمایش‌های اشتباه را نیز به شدت کاهش می‌دهید. به یاد داشته باشید که شیشه‌آلات، هرچند با دوام به نظر برسند، ابزارهای اندازه‌گیری ظریفی هستند که نیاز به مراقبت و پایش دائمی دارند تا اعتبار علمی شما خدشه‌دار نشود.

سوالات متداول

۱. هر چند وقت یک‌بار باید شیشه‌آلات آزمایشگاهی را کالیبره کرد؟

طبق استانداردهای عمومی، برای شیشه‌آلات کلاس A که در شرایط عادی استفاده می‌شوند، کالیبراسیون سالانه توصیه می‌شود. اما اگر ظروف در معرض تغییرات شدید حرارتی یا مواد شیمیایی خورنده هستند، این دوره باید به ۶ ماه کاهش یابد. پیپت‌های مورد استفاده در بخش‌های حساس آنالیتیکال نیز معمولاً دوره‌های کوتاه‌تری دارند.

۲. آیا می‌توان کالیبراسیون را با مایعی غیر از آب مقطر انجام داد؟

خیر؛ استانداردهای بین‌المللی بر استفاده از آب مقطر به عنوان مایع مرجع تاکید دارند، زیرا چگالی آن در دماهای مختلف به دقت در جداول بین‌المللی ثبت شده است. استفاده از سایر مایعات به دلیل متغیر بودن غلظت و احتمال تبخیر سریع، نتایج را غیرقابل اعتماد می‌کند.

۳. تفاوت بین کالیبراسیون "In" و "Ex" در چیست؟

ظروف با علامت In (مانند بالن ژوژه) برای نگهداری حجم مشخصی کالیبره شده‌اند و وزن آب داخل آن‌ها ملاک است. ظروف با علامت Ex یا TD (مانند بورت و پیپت) برای تحویل یا تخلیه حجم مشخصی کالیبره شده‌اند و مقدار مایعی که از آن‌ها خارج می‌شود اهمیت دارد.

۴. اگر ظرفی در کالیبراسیون خارج از محدوده تلورانس بود چه باید کرد؟

اگر خطای ظرف از تلورانس مجاز (مثلاً کلاس A) بیشتر باشد، آن ظرف باید از چرخه آزمایش‌های دقیق خارج شود. می‌توانید آن را با علامت‌گذاری به عنوان ظرف کلاس B یا ظروف غیردقیق در مصارف آموزشی یا شستشو استفاده کنید و یا در صورت امکان، یک ضریب تصحیح ثابت برای آن در نظر گرفته و در تمام محاسبات اعمال کنید.

آخرین مقالات